Polityka bez tajemnic – www.foolieton.wordpress.com

783. Upadek Platona

PP, o upadku obyczajów mówił nie będę, bo wiadomo, oczywistość. Dziś będzie o czymś znacznie gorszym. O upadku świata idei, czyli – filozofii Platona. I nie są to czcze rozważania. Na to jest dowód. Zacznę od duszy. PP, rozkwit naszych czasów spospolitował piękno. Filozofii i idej. Zbrutalizował, odarł z pierwiastka najgłębszego estetyzmu. Dusza ludzka znalazła się zatem na rozdrożu. Siedzieć w człowieku, czy zmienić siedzibę? Platon powiada tak: /zapytuje/ – dlaczego dusza, doskonała i wieczna, związała się z ciałem, tak niedoskonałym i znikomym? No właśnie, dlaczego? I czy to musi trwać? Nie musi.  Dziś wiemy, że ciało jest więzieniem duszy. Nośnikiem. Ale. Równie dobrze nośnikiem może być krab, pająk, ptak, młotek czy nocnik. To tak gwoli poinformowania, w szczególności dla ludzi o nadmiernie rozbudowanym, rozdętym ego. Oczywiście młotek mógłby się przemieszczać jak bumerang, a nocnik jak latający spodek. Nie ma rzeczy niemożliwych. I ludzi/nośników – niezastąpionych. Więc tak, jak dusza z nas odejdzie, staniemy się przedmiotem. Także przedmiotem żartów i kpin ze strony kraba, pająka, ptaka, a w szczególności młotka i nocnika. Jedynym co nas póki co wyróżnia, rzeczą specjalistyczną i wysoko rozwiniętą w sensie samej technologii oraz pojemności, jest ludzki mózg. Pałac duszy. Miękki dysk /w odróżnieniu od komputerowego – twardego/. Reszta to nihilizm. Zaprzeczenie idealissimusa. Krach idei.  Przejdźmy jeszcze zatem do platońskiego pojęcia świata idealnego, a co za tym idzie, idealnych krajów i społeczeństw. Pierwszy, nasuwający się wniosek? Idealne społeczeństwo – mrzonka i ułuda. Na dzień dzisiejszy, biorąc pod uwagę stany faktyczne, można /upadłą/ teorię Platona włożyć między bajki. Wyjaśnia to do końca sam  pogląd Platona na ustrój społeczny. Formuła państwa: rządzą filozofowie, bronią wojownicy, reszta, czyli ogólnie mówiąc – wytwórcy, zaspokajają potrzeby materialne całości. I to właśnie przypieczętowuje koniec Platona, którego zamiótł nasz realny świat. No bo PP, powiedzcie mi, w jakim kraju rządzą dziś filozofowie? Upadek Platona. I tyle.

29.08.08

757. Trup w szafie

A. Gwiazda o Polsce po/wałęsowskiej: jest to próba życia w domu z trupem w szafie. Zacytowałem, bo świetnie przekłada się to dalej, na wymiar sprawiedliwości, też trupa, a ściślej – zombi. W obecnym układzie nie mamy bowiem żadnych szans na niezależne sądy. Wynika to z prostej definicji władzy, jej podziału. 1- ustawodawcza, 2-wykonawcza, 3-sądownicza. Tak, sądowniczki nie mogą sobie robić, co chcą. Mogą, ale w dół. W górę nie. Są przecież dopiero na trzecim miejscu. Wcześniej /i wyżej/ są ci którzy ich mianują i których – mają i muszą słuchać. Wymiar więc, za to swoiste uzależnienie, ubezwłasnowolnienie powiedziałbym, odgrywa się na dole, tam rekompensując sobie na obywatelach, którzy w machinę /i tryby/ wymiaru „sprawiedliwości” się dostaną. Oczywiście, można porobić zabezpieczenia, żeby chronić zwykłego obywatela przed „sprawiedliwością” wymiaru, ale. Która władza byłaby tym zainteresowana? Na dzień dzisiejszy, oceniając na podstawie możliwości /wyrokowania/ wymiaru sprawiedliwości /do dożywocia/, owa szafa wymiaru, z jego tytułową zawartością, wydaje się przerażająca. Co tam – wydaje się. Jest.

13.08.08

ps. Aktualnie wymiar sprawiedliwości chowa się za trzema słowami-parawanami: niezawisłość, niezależność i swobodna ocena dowodów. Wszystkie trzy tak naprawdę służą tylko jednemu: zapewnieniu sędziemu poczucia bezkarności. I powiem Wam, robią co chcą. A ja piszę, bo kiedyś ten wrzód przetniemy.

I tym oto opty…

13.08.08

Ps. A co na to sprawiedliwość niższa, społeczna?