Polityka bez tajemnic – www.foolieton.wordpress.com

866. Promocja Starego Roku

PP, popiłem wczoraj ostro i nie wiem co teraz będzie. Po pijaku bowiem pożegnałem Nowy Rok, a przywitałem Stary.  I teraz rozmyślam, czy tym przedłużyłem mu kadencję? Wiecie, w polityce byłoby to normalne. Koalicja starego z nowym, kasa i Nowy usunąłby się w cień, aby Stary mógł dokończyć w drugim roku to, co zaczął w pierwszym. I nawet jak nic nie zaczął, kasa zobowiązuje. Teraz cały dowcip w tym, żeby nikt się nie dowiedział. Że w Nowym, jest dalej Stary.  Żeby nie było przecieku. Najgorsze telewizje. Nie są trzymane już tak konkretnie za mordę jak wcześniej i mogą się wygadać. Jak coś wywęszą. O właśnie. A czemu mają wywęszyć? Psy, psy pod kontrolę. Żeby nikt tam psim węchem, nic nie tego. A, zapomniałem dodać… Jestem politykiem. I dzięki temu że wiem co było w ub. roku, mam szanse wyeliminować to co było niekorzystne, a wyeksponować to, co było in plus. Cholera. In plus nie było nic. I to napawa mnie nadzieją. Że w starym-nowym będzie. Trzeba tylko coś zmienić. Myślę zacząć od garnituru. Na ten cel trzeba będzie wydębić z kasy sejmu trochę kasy. Na ten tego. Wiecie. K…., dziadka zmienić się nie da. I ta przeklęta podróż do Peru. Może w ten return wysłać Napieralskiego? Z tajną misją? Nie, czekajcie. Chyba Olejniczaka. Sam już nie wiem, który jest który. Pozytywny. Muszę zapytać któregoś dodo /doradcy Donka/. Wszystko tajne. I z tymi samolotami. Tarcia. Brakuje. Może z jednego zrobić dwa mniejsze? Jeden większy dla mnie i mniejszy dla. Przecież wszyscy widzą proporcje. Będzie fair. I w tej w Gruzji. Trzeba wykupić tam zawczasu wszystkie kopalnie marmuru i granitu, żeby nie zrobili pomnika. Wyeliminować  możliwość reelekcji na bazie zagranicznej popularności. Chociaż tu mam k., zmartwienie, bo przy takich gabarytach mogą tam pomnik z jakiegoś starego przerobić na nowy. Jak z rokiem, tylko odwrotnie. I tym samym może się od razu wydać z rokiem. Analogia. Myślę. Jak widzicie, polityk ma dużo myślunków. Frasunków. Więcej od Frasyniuka, który, co tam ma. Jak go nie ma. Wiecie, im więcej władzy, tym więcej myślenia. Jak ją utrzymać. Dobrze że chociaż sondaże układają się same. Taktyka uśmiechów. Procentuje. Tego mi nigdy nie zbraknie. Byleby nie przyłapali mnie, jak się śmieję w kuluarach. Bokiem. Jawnie, czy powiedzmy, otwarciej. Kiedyś i gdzieś człowiek musi się odstresować. Od uśmiechów oficjalnych. No i telewizję trzeba przystopować. Żeby w styczniu nie poleciało: „przeżyjmy to jeszcze raz”. Bo się połapią. Jedno jest dobre. Stary rok daje pewność, że się go przepęka u steru. I  że nic się nie zmieni. POgoda dla bogaczy! A nawet jakby coś, jakby odkryto że Nowy to Stary, zapewnimy społeczeństwo: w Starym, wszystko będzie po nowemu! Jak w serialu. „Odwróceni”.

01.01.09

ps. Można oczywiście zrobić remake rocznego expose sukcesów.  I zaserwować jako dwuletnie. Pozmienia się tylko cyferki, do obietnic dodamy jedenastą, …zaraz, zaraz. A może lepiej będzie odjąć dziesiątą? Zastanowię się. Lepsze 9 pewnych, jak 10 – nie. Poza tym, w 9 łatwiej uwierzyć. Psychol-ogia tłumu. Ma się to w małym paluszku, no nie? Ale, ale. Wszyscy dodo, to dwuletnie sprawozdanie z sukcesów rządu z góry mi odradzają. Zobaczymy. Zawsze jest jakieś wyjście. Awaryjnie można spuścić ze smyczy…y, -kota. Na bulteriera.

Stop, stop. Jeszcze pytania.

A w trzecim roku?

W trzecim zrobimy remake z pierwszego. Jak nie poznali w drugim, to kto pozna się w trzecim?

A w czwartym?

W czwartym na remake już za późno. W czwartym zabezpieczamy przyszłość, na wypadek gdyby nas dalej nie wybrali. Obsadzenie czego się da swoimi, itp. Wiecie, pragmatyka. Na wszelki wypadek. Albowiem wybory moi kochani, jak już sami wiecie, to loteria. Wielka loteria.

I tym oto opty…